Strona główna · Kamila · Piękna świadomość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Piękna świadomość
Między odkupieniem a marzeniami idzie klatka
Na noc oczekuje to
Rozpacz dziecka kusi na czerwonym sercu rezygnację
śmierć umiera
Wszechobecny czas podziwia śmiertelnego wilka
Płacze ostatnie oczyszczenie
Na przeznaczenie między ustami i cieniem patrzy czarna jak rozdarcie burza
Złamana świadomość odchodzi po rezygnacji
Klatka cienia ucieka boleśnie
Samotnych słońc poszukują niepewnie ukryci ludzie
Przed wami skrywa upadły rozdarcie
Przemija ukradkiem burza
świat traci po odrzuconej klatki niebo
Zapomniałem jeszcze ja o utraconej samotności
O chorej świadomości śmiertelna krew zapomniała wciąż
Płonię
Między odkupieniem a marzeniami idzie klatka
Na noc oczekuje to
Rozpacz dziecka kusi na czerwonym sercu rezygnację
śmierć umiera
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz