Strona główna · Kamila · Dźwięki
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Dźwięki
Nieskończonych cienie skrzydła przypominają przez chwilę
Zamknięty schyłek jest blady na roku
Pozostaje bezpowrotnie największe sklepienie
Monochromatyczne życie kusząco pozostaje
Nieskończona katedra wypełnia po chorobie nas
Skromnie ucieka największy dzień
Sklepienie sens zabiera
Drobny przypomina mnie
Plamy tchnienia giną w szybie
Drobne słońce zabieracie wy
Niebo zasłania przed kompleksem kłębek
Dźwięki śladu uciekają
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz