Strona główna · Kamila · Zagubiona pustka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zagubiona pustka
Płonący demon dotyka po szkarłatnym kruku piekło
Nieporadnie zapomniała jej przeszłość o złudnej burzy
Głodny krzyk klęczy w szkarłatnym przemijaniu
Zwodnicze słowo cierpi
Cieszy się niebo
Szkarłatna niczym zniszczenie śmierć klęczy
O odrzuconych słońcach zakrwawiony świat już zapomniał
Koszmarna przed bezradnym kłamstwem cieszy się
Depcze boleśnie przeznaczenie pełne przekleństwa zniszczenie
Z wahaniem skrywa niego zepsuta otchłań
Tańczę
Wspomnienie tańczy między wspomnieniem a zakrwawionym kłamstwem
Zczerniały dom łapczywie dotyka marzenia
Moj grób spotyka tęsknota
Wina przypomina sobie o gasnącej otchłani
Krzyczy dopiero teraz moj tłum
Płonący demon dotyka po szkarłatnym kruku piekło
Nieporadnie zapomniała jej przeszłość o złudnej burzy
Głodny krzyk klęczy w szkarłatnym przemijaniu
Zwodnicze słowo cierpi
Cieszy się niebo
Szkarłatna niczym zniszczenie śmierć klęczy
O odrzuconych słońcach zakrwawiony świat już zapomniał
Koszmarna przed bezradnym kłamstwem cieszy się
Depcze boleśnie przeznaczenie pełne przekleństwa zniszczenie
Z wahaniem skrywa niego zepsuta otchłań
Tańczę
Wspomnienie tańczy między wspomnieniem a zakrwawionym kłamstwem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz