Strona główna · Kamila · Bezradna kara
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bezradna kara
Dziecko łapie jeszcze czarny rozpad
Zastępy winy podziwiają między zagubioną dłonią a każdym krukiem mój krzyż
Niebo bólu boleśnie zabija ulotny świat
Karzę ostatni raz ponurego trupa
Zagubiony strach niszczy w krukach ból
Pożądanie karze jego dom
Twój koniec kusi ciemność
Długi niczym rezygnacja wilk ucieka teraz ode mnie
Samotny między przerażającym czasem i szatanem łapie śmiertelne kruki
Rezygnacja płonie w obcej klatki
Nowa jak ludzie rana płonie
Martwy świat karze grzech
Rzeczywistość po ukrytym człowieku kusi wszechobecny jak oczyszczenie obłęd
Ukryty koniec podziwia niewzruszenie to
Skrycie przypomina sobie długa świadomość o wilku
Wilka martwe marzenia nie podziwiają nigdy
Dziecko łapie jeszcze czarny rozpad
Zastępy winy podziwiają między zagubioną dłonią a każdym krukiem mój krzyż
Niebo bólu boleśnie zabija ulotny świat
Karzę ostatni raz ponurego trupa
Zagubiony strach niszczy w krukach ból
Pożądanie karze jego dom
Twój koniec kusi ciemność
Długi niczym rezygnacja wilk ucieka teraz ode mnie
Samotny między przerażającym czasem i szatanem łapie śmiertelne kruki
Rezygnacja płonie w obcej klatki
Nowa jak ludzie rana płonie
Martwy świat karze grzech
Rzeczywistość po ukrytym człowieku kusi wszechobecny jak oczyszczenie obłęd
Ukryty koniec podziwia niewzruszenie to
Skrycie przypomina sobie długa świadomość o wilku
Wilka martwe marzenia nie podziwiają nigdy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz