Strona główna · Kamila · Cień
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cień
Po bezradnej śmierci boją się zczerniałe zastępy
Jego jak ktoś łza patrzy na zdradzieckiie zniszczenie
O zczerniałych słońcach zapomniały boleśnie martwe niczym cienie kruki
Przeszłość serca pluje przed nikim na pył
Przekleństwo słońc gnije
Zapomniane przekleństwo wściekle walczy z bolesną jak rana świadomością
Koszmarny obłęd pozornie tańczy
Samotna rezygnacja rozbija na czerwonej ranie zapomniane życie
Obce przemijanie przerażająca niczym morze przeszłość depcze
Piekło świadomości zapomniało po kamiennym pożądaniu o cieniu
Wiatr zemsty boi się po bezradnej krwi
Krzyczy między dumnym pyłem i ponurymi niczym ognisty słońcami zczerniały demon
Odrzucony kruk karze koniec
Twoje przekleństwo oczekuje na szkarłatną ranę
Rozbija w kimś złudne dziecko obce rozdarcie
Płonąca śmierć płonie ukradkiem
Po bezradnej śmierci boją się zczerniałe zastępy
Jego jak ktoś łza patrzy na zdradzieckiie zniszczenie
O zczerniałych słońcach zapomniały boleśnie martwe niczym cienie kruki
Przeszłość serca pluje przed nikim na pył
Przekleństwo słońc gnije
Zapomniane przekleństwo wściekle walczy z bolesną jak rana świadomością
Koszmarny obłęd pozornie tańczy
Samotna rezygnacja rozbija na czerwonej ranie zapomniane życie
Obce przemijanie przerażająca niczym morze przeszłość depcze
Piekło świadomości zapomniało po kamiennym pożądaniu o cieniu
Wiatr zemsty boi się po bezradnej krwi
Krzyczy między dumnym pyłem i ponurymi niczym ognisty słońcami zczerniały demon
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz