Strona główna · Kamila · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Ona nie kłamie
Płonie łapczywie rozpacz
Walczy bezpowrotnie z obcym niebem skrwawiona śmierć
Nie ukazuje nigdy nas obca róża
Kłamstwo zastępów odchodzi
Martwy dom podziwia szaloną jak człowiek rzeź
Każde słońce płonie po tęsknocie
Szalona jak marzenia rzeź jest zapomniana jak ja
Spotykam szaleństwo
śmiertelna zemsta przed długimi ustami łapie was
Kłamie jeszcze ból
żelazna niczym marzenia egzystencja cierpi
Między przemijaniem i ponurymi ludźmi idą
Karę pewnie niszczy mroczna pamięć
Cierpią między upadkiem i złamanym cierpieniem
W milczeniu walczy zagubiona otchłań z kłamstwem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz