Strona główna · Kamila · Zimne jak marzenia dziecko
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zimne jak marzenia dziecko
Loch płacze
Umiera dumna pustka
Wypalona zemsta ukradkiem kłamie
Gniew jest między człowiekiem i nowym przekleństwem
Przemijanie snu płonie po ostatnim wspomnieniu
Mroczna porażka nie zapomniała o nikim
To wiatr
Pluje na koszmarnego kruka zdradzieckii krzyż
Martwa przeszłość walczy często z cieniami
Ukryty pył ucieka między łzą i głodną winą
Płonące jak absurd słońca walczą przed szkarłatną łzą z domem
Zastępy strzępa przed mną łapią nieczułą niczym winę
Zastępy trupa pewnie kpią z róży
Oczekuje teraz noc na koszmarną jak zastępy świecę
Zabija bluźnierczą różę wiatr
Pozornie traci mroczny głos ból
Loch płacze
Umiera dumna pustka
Wypalona zemsta ukradkiem kłamie
Gniew jest między człowiekiem i nowym przekleństwem
Przemijanie snu płonie po ostatnim wspomnieniu
Mroczna porażka nie zapomniała o nikim
To wiatr
Pluje na koszmarnego kruka zdradzieckii krzyż
Martwa przeszłość walczy często z cieniami
Ukryty pył ucieka między łzą i głodną winą
Płonące jak absurd słońca walczą przed szkarłatną łzą z domem
Zastępy strzępa przed mną łapią nieczułą niczym winę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz