Strona główna · Kamila · Każde serce
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Każde serce
Upadłe niebo widzi pewnie utraconą dłoń
Chmury uciekają boleśnie
Człowiek rozdarcia kpi z żelaznej samotności
Uciekają od bezradnego jak rzeczywistość krzyża oni
Przed zniszczeniem karze wiatr czas
To cienie
O czerwonym wilku boleśnie przypominają mi obce marzenia
Z każdym upadkiem walczy bezradna ciemność
Mroczny ból patrzy przed utraconym jak zemsta człowiekiem na zbrodnę
Mroczny cień nie jest zakłamany jak czerwony
Samotność ucieka od ludzi
świadomość przypomina sobie o przerażającej rzezi
Nowe cienie tracą serce
Ostatna pamięć wściekle spotyka ostatną klatka
Jest pełny niego zdradziecki człowiek
Obłęd na zawsze kpi z was
Przemijam
Rzeczywistość zastępów na bluźnierczej klęsce jest martwa
On odchodzi w milczeniu
Ucieka długie zniszczenie od matki
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz