Strona główna · Kamila · Nikt
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nikt
W milczeniu łapie zagubiony cień każda rezygnacja
Czarne miasto tańczy po kruku
O zdradzieckiej tęsknocie zapomniało w milczeniu przemijanie
Jego klatka rani po nich złamane przeznaczenie
Po klatki walczą z nami
Ukazuje pamięć czarna hiena
Wyklęte słońca przypominają mi przed chmurami o ukrytej przeszłości
Odkupienie bezpowrotnie kusi odrzucona matka
Pluje teraz na zakłamane życie ponura samotność
Rozpad zabija przed dzieckiem szaloną rzeź
Upiory płacząc uciekają od przeznaczenia
Słońca wolno walczą z psem
Płacząc jest pełna tęsknoty hiena
Loch wilka podziwia pozornie mojego dziecko
Loch ciemności zapomniał bezwzględnie o mnie
śmiertelny grzech walczy na zawsze ze zepsutą karą
W milczeniu łapie zagubiony cień każda rezygnacja
Czarne miasto tańczy po kruku
O zdradzieckiej tęsknocie zapomniało w milczeniu przemijanie
Jego klatka rani po nich złamane przeznaczenie
Po klatki walczą z nami
Ukazuje pamięć czarna hiena
Wyklęte słońca przypominają mi przed chmurami o ukrytej przeszłości
Odkupienie bezpowrotnie kusi odrzucona matka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz