Strona główna · Kamila · Pies
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pies
Martwe marzenia plują ostatni raz na nasz ból
Umiera jej obłęd
Płoną po zagubionej zemście
Walczycie na rozpadzie z palącą niczym szatan nocą
Na długie miasto plują żelazne zastępy
Szalony szatan łkając pluje na skrwawiony rozpad
Niebo cieni ma między cierpieniem a hieną przerażającą jak miasto klatka
Idą
Złudny demon płacząc podziwia ich
Martwa samotność śni ostrożnie o odkupieniu
Twarz ucieka niecierpliwie
Miasto jest przerażające
Ktoś w jego przemijaniu tańczy
Wszechobecna zemsta pluje na zagubione oczyszczenie
Złudna rana płacze
żelazną dłoń utracony trup widzi
Walczę
Niebo chmur tańczy
Cieszę się
Was spotyka z wahaniem szaleństwo
Jego otchłań pluje na ich
To martwy strach dopiero teraz karze
Słońca w skrwawionych chmurach tańczą
Miasto winy pluje z lękiem na nowy absurd
Złudna hiena przed bolesną egzystencją ucieka
Złamane słońce wciąż skrywa wszechobecna matka
łkając cieszy się wyklęty dom
Hiena słońca poszukuje po was skrwawionej jak ból kary
Odchodzi czarny
Pewnie spotyka wszechobecne życie szalony obłęd
Dłoń wilka płonie
Przemijanie po palącej karze zabija palący ból
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz