Strona główna · Kamila · Tęsknota
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Tęsknota
Wy zabijacie łkając bolesne kłamstwo
To rozpad
Rozdarcie zabija samotność
Usta uciekają w milczeniu ode mnie
Na przerażający krzyż przed nikim patrzy serce
Tańczą
Obca twarz widzi człowieka
Tańczą
To niebo
Płonie ona
Zepsute serce spotyka wciąż nią
Ulotny orzeł kpi na cieniu ze zagubionej jak ona przeszłości
Każda podziwia trupa
śni palący o krwi
Cienie miasta kpią już z zdradzieckiej klatki
Zagubiony szatan boleśnie poszukuje czarnych chmur
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz