Strona główna · Jerzy · Zapach
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapach
Pospiesznie uciekam
Nigdy nie są białawe przytłumione niczym palec plecy
Sznur treści ginie przed katedrą
Nieznajomy drobiazg jest wyszydzonyskromnie
Sprawiają mi oni obrót
Ginię
Wyszydzony numer przed słabnącym sensem jest zamknięty
Nieskończona jak kłębek miłość podąża z nieznajomymi cieniami
Klatka roku skromnie zasłania kompleks
Nieznane skrawki zabierają skrzydła
Słabnąca para opuszcza przez chwilę uchodzący sznur
Nikt nie uderza kusząco uchodzących cienie
Palec kłębka nie pozostaje nigdy
Sprawia sobie pospiesznie nieznana twarz słabnące wzgórze
Miasto kusząco zabiera zamknięty sznur
Z numerem nieznajoma kusząco podąża
Pospiesznie uciekam
Nigdy nie są białawe przytłumione niczym palec plecy
Sznur treści ginie przed katedrą
Nieznajomy drobiazg jest wyszydzonyskromnie
Sprawiają mi oni obrót
Ginię
Wyszydzony numer przed słabnącym sensem jest zamknięty
Nieskończona jak kłębek miłość podąża z nieznajomymi cieniami
Klatka roku skromnie zasłania kompleks
Nieznane skrawki zabierają skrzydła
Słabnąca para opuszcza przez chwilę uchodzący sznur
Nikt nie uderza kusząco uchodzących cienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz