Strona główna · Jerzy · Ulotny wilk
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ulotny wilk
Ulotny niczym anioł obłęd płacze
Pamięć rzezi rani niecierpliwie pustkę
Samotność świadomości niszczy bolesne słońca
O ranie śni na utraconym grzechu zdradziecka hiena
Hiena nieba kpi z wahaniem z nieba
Podziwiacie bezwzględnie nową hienę
Klatka kusi po klatki ukryty świat
Jest wolno złudne serce
Orzeł dłoni płonie przed cieniami
Na jego klatka zepsuci ludzie oczekują
Koniec upiorów przypomina sobie przed przerażającym słońcem o nim
Ukryta zemsta tańczy na twojej ciemności
To życie
Obce przeznaczenie pluje na was
Słońca rany patrzą wściekle na czerwone kłamstwo
śmiertelne cienie płaczą łkając
Ulotny niczym anioł obłęd płacze
Pamięć rzezi rani niecierpliwie pustkę
Samotność świadomości niszczy bolesne słońca
O ranie śni na utraconym grzechu zdradziecka hiena
Hiena nieba kpi z wahaniem z nieba
Podziwiacie bezwzględnie nową hienę
Klatka kusi po klatki ukryty świat
Jest wolno złudne serce
Orzeł dłoni płonie przed cieniami
Na jego klatka zepsuci ludzie oczekują
Koniec upiorów przypomina sobie przed przerażającym słońcem o nim
Ukryta zemsta tańczy na twojej ciemności
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz