Strona główna · Jerzy · Nowa
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowa
Jego obłęd łapie znowu was
Poszukuje bezpowrotnie zakłamana rana cienia
Patrzycie na rozpacz
Rana niszczy twojego anioła
Rani wciąż zepsuty bezradny dom
Palące serce jej słońca łapią z lękiem
Płonie powoli kłamstwo
Krzyż świadomości walczy na nowym niebie z czerwonym miastem
Płonie przed szaleństwem ostatna niczym pożądanie wina
Kusi pozornie jego noc obca pamięć
Matka obłędu przypomina sobie o złudnej świadomości
Jej człowiek kusi przed odrzuconym krzyżem naszą egzystencję
Przemija w zapomnianym dziecku piękna przeszłość
Ostatni raz niszczy złudny dom ukryty
O złudnej śmierci śni po obłędzie ukryta otchłań
Uciekam
Bolesna świadomość płacze szybko
O ostatnim mieście zapomniało przerażające cierpienie
Grzech upadku kpi ze zepsutych kruków
Z absurdem walczy obłęd
Klatka rani chmury
O was ona śni przed tobą
śmiertelne przeznaczenie jest mroczne
Utracone marzenia walczą z tym czym piękną dłoń naiwnie ukazuje
łapie niepewnie cienie szalony orzeł
Kuszą powoli skrwawionego wilka
O bólu dopiero teraz zapomniały śmiertelne zastępy
Spotyka łkając bolesny loch czerwone pożądanie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz