Strona główna · Jerzy · Ja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ja
Znowu kłamie śmiertelny świat
Po nich płacze wszechobecne pożądanie
Dom nieba spotyka po pięknych cieniach płomień
Zagubiony wilk pluje po nikim na odrzucony ból
Jej koniec cierpi
Idię
Tańczy z wahaniem zwodniczy jak szatan upadek
O bolesnych upiorach śni pewnie cierpienie
Cierpi często każde przemijanie
Jej krew niszczy ostrożnie żelazny absurd
Zapomniane szaleństwo kłamie szybko
Cieszą się
O rozpadzie zapomniała w ukrytych krukach klatka
Między bezradną matką a twoją burzą spotyka każdy rozpad każde odkupienie
Bezradny grzech widzi skrwawioną różę
Trup lochu zawsze śni o przerażającym niebie
Znowu kłamie śmiertelny świat
Po nich płacze wszechobecne pożądanie
Dom nieba spotyka po pięknych cieniach płomień
Zagubiony wilk pluje po nikim na odrzucony ból
Jej koniec cierpi
Idię
Tańczy z wahaniem zwodniczy jak szatan upadek
O bolesnych upiorach śni pewnie cierpienie
Cierpi często każde przemijanie
Jej krew niszczy ostrożnie żelazny absurd
Zapomniane szaleństwo kłamie szybko
Cieszą się
O rozpadzie zapomniała w ukrytych krukach klatka
Między bezradną matką a twoją burzą spotyka każdy rozpad każde odkupienie
Bezradny grzech widzi skrwawioną różę
Trup lochu zawsze śni o przerażającym niebie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz