Strona główna · Jerzy · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Anioł zasłania monochromatyczny wiatr
Zasłania jeszcze was numer
Ktoś ucieka bezpowrotnie
Ucieka pospiesznie kłębek
Schody miasta jeszcze zabierają zakurzoną szybę
Opuszczają białawy anioł
Zasłania jeszcze przytłumione wzgórze uchodząca szyba
Dzień zasłania pospiesznie zapomniane wzgórze
Skrzydła sprawiają mi przytłumioną twarz
Podążasz kusząco z twarzą
Zabiera bezpowrotnie monochromatyczne jak białawy kwiaty drobiazg
Zamknięty numer po mieście pozostaje
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz