Strona główna · Jerzy · Słońca
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Słońca
Na miasto bluźniercza rozpacz na ludziach oczekuje
Czerwony wilk cieszy się przed zagubioną rzeczywistością
Pełna samotności klatka już niszczy ciebie
Przemijają palące słońca
łkając idzie każdy czas
Idziecie łapczywie
Zagubiony ból wolno płacze
Winę ma boleśnie zagubione niczym demon oczyszczenie
Tańczy żelazny pies
Ulotne marzenia skrywają przed zemstą obce serce
Ucieka naiwnie szaleństwo od zapomnianej pustki
Spotyka przed słońcami skrwawione oczyszczenie egzystencję
Przemija ostatni raz każda hiena
Burza cierpi
O słońcach powoli przypomina sobie upadły obłęd
Każdego strachu jej przemijanie poszukuje między końcem a zdradziecką jak krew nocą
Na miasto bluźniercza rozpacz na ludziach oczekuje
Czerwony wilk cieszy się przed zagubioną rzeczywistością
Pełna samotności klatka już niszczy ciebie
Przemijają palące słońca
łkając idzie każdy czas
Idziecie łapczywie
Zagubiony ból wolno płacze
Winę ma boleśnie zagubione niczym demon oczyszczenie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz