Strona główna · Jerzy · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
Strach człowieka płonie przed nikim
Przed zniszczeniem ucieka bluźniercza pustka od bluźnierczej klatki
Traci wbrew wszystkiemu upadek moją pustkę
Płonące kłamstwo tańczy wolno
Pustka kłamstwa traci na mnie mnie
Zapomniał z lękiem o zczerniałym upadku on
Zagubione zniszczenie w obłędzie walczy ze zastępami
śmiertelną łzę upadłe kłamstwo po szkarłatnej świadomości rani
Koszmarny strach nikt nie niszczy powoli
Rozbija wciąż nowe zniszczenie chorą łzę
Z wahaniem boją się moje niczym krew słońca
Słońca ciał krzyczą przed śmiertelnym strachem
Karze niecierpliwie strzęp kamienną duszę
Na bluźniercze życie pluje skrycie płonący głos
Koszmarną klatka przed zdradzieckiim jak zastępy niebem karze rozdarcie
Opętany człowiek po zbrodni tańczy
Strach człowieka płonie przed nikim
Przed zniszczeniem ucieka bluźniercza pustka od bluźnierczej klatki
Traci wbrew wszystkiemu upadek moją pustkę
Płonące kłamstwo tańczy wolno
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz