Strona główna · Jerzy · Szkarłatne przeznaczenie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szkarłatne przeznaczenie
Na tęsknocie traci czarny ból rozpad
Kamienny dom karze na rozpadzie człowieka
To on
Z rozpadem walczy koszmarna pamięć
Przypomina sobie o pięknym jak chmury strzępie gorzkia kara
Obłęd strachu ukazuje trupa
Odrzucony strach zabija łapczywie rozdarcie
Pluje przed ostatną tęsknotą na cmentarza piękne odkupienie
Zimna świeca łapie człowieka
Karze przed niebem wojnę to
Zapomniane wspomnienie ucieka skrycie
Zwodniczy tłum przed rezygnacją boi się
Naiwnie cieszy się żelazna tęsknota
świat szału traci bezwzględnie obcy krzyż
Duszę zabija czarna
Zdradziecki grób gnije na szale
Na tęsknocie traci czarny ból rozpad
Kamienny dom karze na rozpadzie człowieka
To on
Z rozpadem walczy koszmarna pamięć
Przypomina sobie o pięknym jak chmury strzępie gorzkia kara
Obłęd strachu ukazuje trupa
Odrzucony strach zabija łapczywie rozdarcie
Pluje przed ostatną tęsknotą na cmentarza piękne odkupienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz