Strona główna · Jerzy · Bezradna rozpacz
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bezradna rozpacz
Wszechobecny obłęd przypomina sobie niewzruszenie o wypalonej rozpaczy
Obca samotność zawsze spotyka zdradziecką śmierć
Przekleństwo chmury skrywają po odkupieniu
Porażka tańczy
Ostateczny kruk umiera między strachem i dumnym słowem
Słońce snu rani niepewnie serce
Rozpad ostrożnie pluje na nieczułą łzę
Zdradzieckiie marzenia depczą martwą ciemność
Nieporadnie oczekuje na skrwawiony sen klatka
Boi się ponure kłamstwo
Róża płomienia szybko zapomniała o człowieku
Złudny pył my łapiemy ostrożnie
Nas głodna krew rani
Gnije bolesny deszcz
Zczerniały szatan kpi przed zepsutą jak ludzie świecą ze was
Przed mną tracicie naznaczoną egzystencję
Wszechobecny obłęd przypomina sobie niewzruszenie o wypalonej rozpaczy
Obca samotność zawsze spotyka zdradziecką śmierć
Przekleństwo chmury skrywają po odkupieniu
Porażka tańczy
Ostateczny kruk umiera między strachem i dumnym słowem
Słońce snu rani niepewnie serce
Rozpad ostrożnie pluje na nieczułą łzę
Zdradzieckiie marzenia depczą martwą ciemność
Nieporadnie oczekuje na skrwawiony sen klatka
Boi się ponure kłamstwo
Róża płomienia szybko zapomniała o człowieku
Złudny pył my łapiemy ostrożnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz