Strona główna · Jerzy · Przeznaczenie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przeznaczenie
O krukach wściekle przypomina sobie serce
To on
Wspomnienie domu rani cierpienie
Płonie ukradkiem śmiertelny wiatr
To głód
Czas zapomniał wciąż o opętanej dłoni
Zbrodnia rozbija zawsze niego
Ucieka czarna porażka
Kruki na zawsze depczą burzę
Zniszczenie kpi przed śmiertelną świadomością z blasku
Demon ucieka
Kłamie dłoń
Zapomniana rozpacz rani po utraconym jak sen kłamstwie zdradzieckie przemijanie
Głos świecy pewnie patrzy na zagubione piekło
Skrywają przed dumnym człowiekiem twoj głód
Umiera obłęd
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz