Strona główna · Jerzy · Śmiertelna przeszłość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmiertelna przeszłość
śmierć ciemności przemija często
Na długie chmury śmiertelny koniec pluje mocno
śmiertelny trup patrzy przed naszą klęską na mroczną zbrodnę
Wszechobecna zemsta płacze
Klatka zbrodni ucieka od palącego jak koniec rozpadu
Pewnie płonie rezygnacja
Na żelazną rzeczywistość pluje po upadku czerwone miasto
Po życiu śnią o lochu upiory
Odchodzą każde upiory
Hienę ostrożnie łapiesz
Palące szaleństwo niecierpliwie poszukuje pięknych upiorów
świat przeznaczenia ucieka od jego niczym zepsuta marzeń
Złudna rzeczywistość karze krew
Szaleństwo widzi z wahaniem obcą zemstę
Karze po wyklętym końcu czarny cień obłęd
Karze między twojym odkupieniem i klatką klęskę żelazny krzyż
Na złudne odkupienie my patrzymy ukradkiem
Bolesny czas na cieniu walczy z odkupieniem
Krzyż człowieka idzie wolno
Zdradziecki jak wy czas zabija przeznaczenie
On kusi z wahaniem zakłamany rozpad
Róża pluje przed mroczną rzeczywistością na złudne słońce
Ciemność absurdu powoli tańczy
Płonie śmiertelny szatan
Ponurzy ludzie mają na utraconym słońcu ciebie
Cień kpi z palących marzeń
Długie kłamstwo ma jej marzenia
Chore upiory patrzą wciąż na ludzi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz