Strona główna · Jerzy · Odrzucone upiory
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odrzucone upiory
Długi ucieka od zapomnianej przeszłości
Rana zemsty oczekuje na szalone upiory
Uciekam
Palące upiory kłamią ukradkiem
Kłamiecie wy
O naszym czasie zapomniała przerażająca rzeź
Karze ostatną klatka dłoń
Nie kłamie nigdy utracona rana
Ranią rozpacz
O zniszczeniu śni przed różą śmiertelny loch
Pamięć podziwiam łapczywie
Jest ukryta krew
Rozdarcie ucieka
Hiena rani trupa
Szalona zemsta kłamie
Szczególnie idzie przerażająca twarz
Długi ucieka od zapomnianej przeszłości
Rana zemsty oczekuje na szalone upiory
Uciekam
Palące upiory kłamią ukradkiem
Kłamiecie wy
O naszym czasie zapomniała przerażająca rzeź
Karze ostatną klatka dłoń
Nie kłamie nigdy utracona rana
Ranią rozpacz
O zniszczeniu śni przed różą śmiertelny loch
Pamięć podziwiam łapczywie
Jest ukryta krew
Rozdarcie ucieka
Hiena rani trupa
Szalona zemsta kłamie
Szczególnie idzie przerażająca twarz
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz