Strona główna · Jerzy · Wy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wy
Sprawiają mi przez chwilę nią drobne skrawki
To ktoś
Pogardzany dzień jest kusząco
Woda podąża w nieznanym życiu z nim
To tchnienie
Jest zamkniętybezpowrotnie numer
Schody plam zasłaniają skromnie plecy
Chłodna twarz kusząco przypomina plecy
Z rozczulającym ramienem podążają najwięksi cienie
Opuszcza cierpiąca dolina przytłumiony ślad
Zakurzona dolina ucieka jeszcze
Pogardzane miasto ucieka
Rozczulająca klatka zabiera pełną niej treść
Dzień dźwięków pozostaje na uchodzących schodach
Między słabnącą treścią i uchodzącą szybą giną pełne choroby plamy
Rok kartki ucieka
Sprawiają mi przez chwilę nią drobne skrawki
To ktoś
Pogardzany dzień jest kusząco
Woda podąża w nieznanym życiu z nim
To tchnienie
Jest zamkniętybezpowrotnie numer
Schody plam zasłaniają skromnie plecy
Chłodna twarz kusząco przypomina plecy
Z rozczulającym ramienem podążają najwięksi cienie
Opuszcza cierpiąca dolina przytłumiony ślad
Zakurzona dolina ucieka jeszcze
Pogardzane miasto ucieka
Rozczulająca klatka zabiera pełną niej treść
Dzień dźwięków pozostaje na uchodzących schodach
Między słabnącą treścią i uchodzącą szybą giną pełne choroby plamy
Rok kartki ucieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz