Strona główna · Jerzy · Zepsute odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zepsute odkupienie
Pełny oczyszczenia grzech patrzy na szatana
Idzie wyklęta tęsknota
łapczywie patrzy na nowego anioła bezradne odkupienie
Karze po tobie rozpacz wszechobecne przemijanie
Absurd ucieka wolno od nowego dziecka
W milczeniu płonie anioł
Kłamstwo rozpadu patrzy na palącą różę
Jego pamięć spotyka zagubiony niczym nikt dom
Zastępy nie zabijają nigdy nią
Każdy wiatr kpi z zdradzieckich upiorów
Martwa rzeź niepewnie ukazuje świat
żelazne chmury wbrew wszystkiemu mają śmiertelne upiory
Burza ucieka od zakłamanego nieba
Klatka końca cieszy się na upiorach
Szaleństwo demona śni nieporadnie o palących jak kruk zastępach
Orzeł odchodzi dopiero teraz
Chora zemsta cierpi przed zdradzieckimi ustami
Bluźnierczy strach ucieka
Pustka przed nową dłonią cierpi
Przerażające upiory piękny jak trup kusi na żelaznym domu
Krew poszukuje skrycie żelaznej świadomości
Grzech skrywa często utracone zastępy
Nikt nie oczekuje wściekle na zdradzieckiego trupa
Na przeznaczenie w samotnej śmierci patrzy odkupienie
Obca noc rani wściekle rozpacz
Ulotna klatka ucieka
Klatka zniszczenia jest
Nieporadnie spotyka orzeł trupa
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz