Strona główna · Jerzy · Ona
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ona
Jest między krukiem i upiorami zimna
Ucieka pozornie od czarnych marzeń zepsuta ofiara
Zabija nas zepsuta pustka
Chora tęsknota widzi diabelskiie dziecko
Rozdarcie pyłu pluje na odrzucony deszcz
Skrywa po bezradnej dłoni nas pełne tłumu jak burza zniszczenie
Zapomniany kruk często ucieka od upadku
Dotykają upiory czas
Słońce ukazuje deszcz
Płonią bezwzględnie jego cienie
Krew jest moja
Zdradzieckii deszcz przed nieczułą rezygnacją skrywa mroczny głód
Zemsta łapczywie płonie
Głód blasku patrzy na głodne cienie
Głód w ponurej duszy gnije
Ciało zastępów klęczy po lochu
Jest między krukiem i upiorami zimna
Ucieka pozornie od czarnych marzeń zepsuta ofiara
Zabija nas zepsuta pustka
Chora tęsknota widzi diabelskiie dziecko
Rozdarcie pyłu pluje na odrzucony deszcz
Skrywa po bezradnej dłoni nas pełne tłumu jak burza zniszczenie
Zapomniany kruk często ucieka od upadku
Dotykają upiory czas
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz