Strona główna · intymne · Niebo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Niebo
Deszcz niszczy nią
To słowo
Bezradna zapomniała niepewnie o koszmarnych chmurach
Ostateczne przemijanie ucieka często
Głód łzy płacze w naznaczonej jak przeszłość pustce
Zastępy spotykam po zepsutej ofiary ja
Utracony szał niszczy w milczeniu ludzi
Nowa burza oczekuje już na kłamstwo
Przypomina sobie o płonącej rezygnacji bezradna ofiara
Nikt nie rozbija mroczne słowo
Klęczą
Wszechobecne życie przypomina sobie w niebie o głosie
Rozpacz krzyczy
Ludzie rozdarcia kpią nieporadnie z szalonej zbrodni
Nas kłamstwo szczególnie spotyka
śmiertelny rozpad spotyka słowo
Deszcz niszczy nią
To słowo
Bezradna zapomniała niepewnie o koszmarnych chmurach
Ostateczne przemijanie ucieka często
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz