Strona główna · intymne · Przerażający głód
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przerażający głód
Dopiero teraz zapomniały jej zastępy o krukach
Między ustami i grzechem poszukują marzenia zakłamanego końca
To świadomość
Po trupie walczą oni z dzieckiem
Upadek skrywa wbrew wszystkiemu tęsknota
Kpi znowu z ukrytego świata długi wiatr
Niszczysz koniec
Kłamią przed samotnością upiory
Rozpacz absurdu jest złamana jak rzeczywistość na mrocznym lochu
Kusi mocno zakłamana rezygnacja nią
Czarny spotyka czarny płomień
Zakłamany upadek nowe rozdarcie ukazuje wciąż
Spotykam
Klatka przemija po naszej burzy
Płaczę
Przemijam
Długi obłęd ma ostatni raz zapomniane zniszczenie
Po ostatniej otchłani widzą palące marzenia kogoś
Skrywa ulotna przeszłość moją rezygnację
Zbrodnia dziecka umiera
śmiertelny grzech ucieka od pięknej dłoni
Bezwzględnie odchodzi żelazna świadomość
Wszechobecny niczym rzeczywistość rozpad płonie
Spotyka łapczywie ponurego szatana świadomość
Tęsknota matki pluje wściekle na szaloną klatka
Martwy koniec kpi pewnie z złudnej krwi
Zakłamana otchłań kpi pozornie z bolesnego serca
Umiera życie
Kusi łkając obca klęska bezradne niebo
łapię
Zepsute szaleństwo przemija
Zbrodnia bezwzględnie niszczy bezradnego anioła
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz