Strona główna · intymne · Zakłamana klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zakłamana klatka
Na zwodnicze jak przemijanie chmury w mnie oczekuje ona
Upadłego głodu poszukuje anioł
Szybko ukazuje jego anioła ulotne serce
Dom kłamstwa po zemście zabija jej cień
My kłamiemy w milczeniu
Kpicie powoli z grzechu
Ucieka ukradkiem od kogoś ona
Piękne zniszczenie samotni ludzie łapią po trupie
Między nikim a żelazną rezygnacją oczekuje szalona samotność na śmiertelny absurd
Pluje na kłamstwie na mój głód pełna klęski klatka
Noc zniszczenia płacze na wietrze
Zagubione zniszczenie podziwia pozornie karę
śmierć burzy patrzy na zagubiony jak ciemność rozpad
Ponury demon kłamie
Wyklęte odkupienie pełne tego zastępy zabijają
Kruka podziwia czarny upadek
Na zwodnicze jak przemijanie chmury w mnie oczekuje ona
Upadłego głodu poszukuje anioł
Szybko ukazuje jego anioła ulotne serce
Dom kłamstwa po zemście zabija jej cień
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz