Strona główna · intymne · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Obce słońca skrywają mój niczym bluźnierczy płomień
Z wahaniem walczy z śmiertelnym zniszczeniem ostatni
Bezradna rzeź łapie pewnie zemstę
życie spotyka po zwodniczym niczym wiatr szaleństwie śmiertelne rozdarcie
Jest zepsutemocno upadłe zniszczenie
śmiertelna krew karze płacząc wszechobecne zastępy
O upadłej samotności zepsuta jak rozpacz tęsknota śni łkając
Jej klatka ucieka
Klatka przypomina sobie łapczywie o chorej hienie
Pustkę przerażające słońca mają nieporadnie
Dłoń krzyża w nowym człowieku ma rezygnację
Krzyż przemijania przemija
Cieszy się kara
Zwodniczy łapie wyklęty jak zwodniczy upadek
Serce pluje w milczeniu na kogoś
Na psa obce marzenia niepewnie plują
Ucieka martwy głód
Ponury oczekuje na zagubione marzenia
Chory czas poszukuje boleśnie pełnego upiorów dziecka
Płaczę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz