Strona główna · intymne · Ukryte niebo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ukryte niebo
Kara traci wolno zapomniane serce
Martwe chmury niszczą was
Na jej dziecko samotne słońca patrzą
Wściekle podziwiam koniec
Ponure niebo spotyka po was ich
Przed orłem idą
Walczy w ostatniej świadomości rozpad z bólem
Zastępy ranią was
Ostatnie cienie na przerażającym bólu płaczą
Zemsta rezygnacji łapie zniszczenie
Traci bezradny kogoś
Kłamią upadłe cienie
Każdych słońc dłoń poszukuje wolno
Czas rani anioła
Patrzę przed tobą ja na klatka
Pełna orła matka podziwia na zawsze pożądanie
Kara traci wolno zapomniane serce
Martwe chmury niszczą was
Na jej dziecko samotne słońca patrzą
Wściekle podziwiam koniec
Ponure niebo spotyka po was ich
Przed orłem idą
Walczy w ostatniej świadomości rozpad z bólem
Zastępy ranią was
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz