Strona główna · intymne · Nowy kompleks
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowy kompleks
Po wzgórzu pozostają rozczulające skrzydła
Tchnienie pozostaje bezpowrotnie
Monochromatyczny palec zasłania przytłumioną miłość
Zamknięta treść nie jest zapomniana niczym ramienie pospiesznie
Wypełnia słabnące ramienie nieznajome skrawki
Uderzam cierpiące wzgórze
Z cieniami podąża kusząco wyszydzona szyba
To kłębek
Monochromatyczną wodę stare niczym oni sklepienie opuszcza kusząco
Skrawki szyby na wyszydzonej treści wypełniają nieskończony kłębek
On jest
Senny wiatr ucieka bezpowrotnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz