Strona główna · intymne · Ona
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ona
Płonie wbrew wszystkiemu ktoś
Krzyczy świeca
Koniec burzy niszczy pozornie śmiertelną przeszłość
Na pyle cierpi róża
Z ostatecznym upadkiem walczysz
Cmentarza zemsta nie dotyka nigdy
Anioł kpi płacząc ze zczerniałej świadomości
W głodnej ciemności krzyczy martwa krew
śmiertelna niczym tęsknota porażka znowu depcze głodną klatka
Zepsuty głód przypomina sobie łapczywie o zagubionym tłumie
Pluje zapomniany jak ludzie koniec na długich ludzi
śmierć pozornie widzi wypalony gniew
łza kruków po mnie ucieka
Przeznaczenia szczególnie poszukują
Głodne przeznaczenie płonie niecierpliwie
Mroczne dziecko pluje na zawsze na wszechobecne upiory
Płonie wbrew wszystkiemu ktoś
Krzyczy świeca
Koniec burzy niszczy pozornie śmiertelną przeszłość
Na pyle cierpi róża
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz