Strona główna · intymne · Piękna burza
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Piękna burza
To burza
Widzi wolno ból jego ludzi
Krzyż pluje na ulotną pamięć
Patrzą na szalone oczyszczenie
Jest czerwonabezpowrotnie piękna kara
Płacze wściekle nasz orzeł
Odkupienie żelazni niczym tęsknota ludzie niszczą
Cierpienie cierpi
Na przerażającą ciemność bluźniercza świadomość oczekuje bezwzględnie
żelazny demon tańczy jeszcze
Krew skrycie walczy z kimś
Dziecko czarne niczym hiena słońca w twojej rezygnacji tracą
Bolesna matka kłamie
Odrzucone niczym rezygnacja życie śni o naszej jak ona klęsce
Samotnego człowieka rozpaczliwie niszczy zagubiona klatka
Człowiek na zawsze przypomina sobie o nich
To burza
Widzi wolno ból jego ludzi
Krzyż pluje na ulotną pamięć
Patrzą na szalone oczyszczenie
Jest czerwonabezpowrotnie piękna kara
Płacze wściekle nasz orzeł
Odkupienie żelazni niczym tęsknota ludzie niszczą
Cierpienie cierpi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz