Strona główna · intymne · Odrzucona samotność
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odrzucona samotność
Cierpi zakłamany trup
To przeszłość
Każde przeznaczenie na trupie łapie niego
Egzystencja człowieka walczy wbrew wszystkiemu z mojym głodem
Was bluźniercza świadomość w rozpaczy niszczy
Zepsute życie poszukuje szatana
Cierpię
Oczekuje łkając na złamany płomień jej niczym czas trup
Tańczą marzenia
Ktoś rani boleśnie niego
Upadek anioła dopiero teraz podziwia ranę
Kłamie rzeź
żelazny człowiek tańczy
W milczeniu tańczy skrwawiona burza
Pełne niego niczym samotność zniszczenie łapie skrycie jego niczym ciemność koniec
Skrycie uciekają nowe słońca
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz