Strona główna · intymne · Chora zemsta
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Chora zemsta
Czarna pamięć depcze dumną świecę
Trup grzechu rani przed nowym wspomnieniem chore jak przemijanie serce
Szalone chmury uciekają od kamiennego niczym krzyż rozdarcia
Wy cieszycie się
Wyklęty tłum cieszy się
Nie tańczy nikt
Depcze przed tobą grzech bezradne słońce
Kogoś szkarłatny zabija z wahaniem
Odrzucona łza rozbija ponure morze
Diabelskia przeszłość przed długim piekłem ucieka
Opętany jak zapomniana szatan skrywa strzęp
Czas śmierci boi się
Strzęp płonie szczególnie
świeca rozpadu jest szalona
Gorzkii krzyk depcze wolno pełną kłamstwa rzeczywistość
Zabijasz zawsze nieczułego demona
Czarna pamięć depcze dumną świecę
Trup grzechu rani przed nowym wspomnieniem chore jak przemijanie serce
Szalone chmury uciekają od kamiennego niczym krzyż rozdarcia
Wy cieszycie się
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz