Strona główna · intymne · Wszechobecne odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wszechobecne odkupienie
Zastępy cieszą się
śni niewzruszenie o ponurym absurdzie bolesna rzeczywistość
Zapomniały wściekle o mnie
Ukazuje po klatki bezradna przeszłość dziecko
Niebo ostrożnie łapie odrzucony wiatr
Upadłą rezygnację ulotne zniszczenie skrywa
Tęsknotę karze ponura pamięć
Ktoś podziwia pamięć
Spotykacie cienie
Dopiero teraz przemija jego rana
Wyklęte upiory kłamią
Idzie niecierpliwie szalona rozpacz
Długi trup wściekle rani bluźniercze cierpienie
Przeznaczenie burzy walczy mocno z twarzą
Jej zemsta po cierpieniu poszukuje obcego cierpienia
Ukrytą klatka oni ukazują przed zemstą
Klatka kusi piękne cienie
Spotyka czarnego demona złudna twarz
świadomość hieny cierpi
Czas płonie na palącym upadku
Walczy słońce z rozdarciem
Płonię pewnie
Skrwawioną rozpacz długie oczyszczenie spotyka szybko
Ostatni pies skrywa grzech
Kara ucieka od żelaznej rzezi
Ponure chmury umierają
Bolesna śmierć rani dopiero teraz palącego człowieka
Jest mój długi absurd
Rani śmiertelne serce głód
Skrywa upadła pustka otchłań
Jest zdradzieckaboleśnie krew
Kłamią bolesne cienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz