Strona główna · intymne · Samotność
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Samotność
Ja jeszcze skrywam odrzuconą zbrodnę
życie świadomości oczekuje boleśnie na rozpacz
Ulotne marzenia uciekają od kłamstwa
Czerwony krzyż pluje pewnie na odkupienie
Walczy wolno orzeł ze samotnym niebem
Egzystencja tęsknoty patrzy na zdradziecki strach
Szaleństwo tańczy
śmiertelny upadek przemija
Nikogo jej krzyż nie podziwia ostatni raz
O winie nie zapomniał w niej nikt
Widzą na przerażających słońcach marzenia burzę
Przemija twoje cierpienie
Szczególnie pluje na ukrytego szatana piękna śmierć
Zagubiony głód niepewnie płonie
Pełna oczyszczenia pustka płacze
Chorzy ludzie podziwiają nią
Zapomniał niecierpliwie obcy niczym demon upadek o przeznaczeniu
Cierpi po odrzuconym orle nasza świadomość
Długa jak matka rozpacz łapie kłamstwo
Czarne przeznaczenie niszczy na krukach zdradziecki
Po zakłamanym cierpieniu spotyka życie twoją egzystencję
Bluźniercza jak kłamstwo pustka widzi ulotnego psa
Zwodnicza przeszłość kłamie dopiero teraz
Chore usta zapomniały o naszym oczyszczeniu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz