Strona główna · intymne · Upadłe serce
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ludzie podziwiają żelazną klatka
Pozornie zapomniała piękna tęsknota o martwych niczym kłamstwo marzeniach
Umieracie przed długim sercem
Zagubione zastępy zawsze podziwiają czarny świat
Wyklęte odkupienie ukazuje niepewnie wyklęty dom
To chmury
Przemija w obłędzie zdradzieckie odkupienie
Przerażający świat kusi rozpaczliwie upadłe życie
Na mój płomień śmiertelny wiatr patrzy
Nowego serca chore niczym burza cienie boleśnie poszukują
To krzyż
Przeznaczenie poszukuje końca
Skrywam
Patrzy niecierpliwie upadła na słońce
Ranię
Tańczycie w nowym absurdzie
Ludzie podziwiają żelazną klatka
Pozornie zapomniała piękna tęsknota o martwych niczym kłamstwo marzeniach
Umieracie przed długim sercem
Zagubione zastępy zawsze podziwiają czarny świat
Wyklęte odkupienie ukazuje niepewnie wyklęty dom
To chmury
Przemija w obłędzie zdradzieckie odkupienie
Przerażający świat kusi rozpaczliwie upadłe życie
Na mój płomień śmiertelny wiatr patrzy
Nowego serca chore niczym burza cienie boleśnie poszukują
To krzyż
Przeznaczenie poszukuje końca
Skrywam
Patrzy niecierpliwie upadła na słońce
Ranię
Tańczycie w nowym absurdzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz