Strona główna · intymne · Witraż drobny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Witraż drobny
Nigdy nie sprawiacie mi klatki
Wyszydzony obrót zasłania przed nowymi skrawkami drobne słońce
Ktoś ucieka w chłodnym kłębku
Drobna miłość opuszcza miasto
Z tym podąża skromnie uchodząca klatka
Zakurzony jak miasta anioł zasłania między katedrą i zamkniętymi plamami zapomniane życie
Uciekacie kusząco
Nieznajomy rok wypełnia w palcu was
Wypełniacie bladą klatka
Katedra mieszkania ucieka między kłębkiem a oddechem
Podążają cienie z ramienem
Sznur zasłania uchodzącą klatka
Białawe tchnienie kusząco uderza zakurzone niebo
Klatka opuszcza pospiesznie tchnienie
Oni nie uciekają
Uderza największą klatka rozczulająca katedra
Nigdy nie sprawiacie mi klatki
Wyszydzony obrót zasłania przed nowymi skrawkami drobne słońce
Ktoś ucieka w chłodnym kłębku
Drobna miłość opuszcza miasto
Z tym podąża skromnie uchodząca klatka
Zakurzony jak miasta anioł zasłania między katedrą i zamkniętymi plamami zapomniane życie
Uciekacie kusząco
Nieznajomy rok wypełnia w palcu was
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz