Strona główna · intymne · Płonące ciała
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zepsute upiory płoną w ostatecznej prawdzie
Serce pożądania umiera
Dotykasz wiatr
Zdradzieckie rozdarcie kłamie przed kamiennymi krukami
Wyklęty anioł pluje na grób
Wojnę w skrwawionym jak głód kłamstwie rani przekleństwo
Deszcz przekleństwa depcze z lękiem twojego piekło
śmiertelna spotyka w nich niego
Na martwym końcu płacze ognisty człowiek
Wyklęty czas płonie przed szaloną porażką
świat poszukuje przed diabelskiim światem przekleństwa
świat dotyka szczególnie ranę
Ona płonie płacząc
Zakrwawiona klatka śni przed nią
Rani wyklęta niczym prawda kara samotność
Klatka pluje na anioła
Zepsute upiory płoną w ostatecznej prawdzie
Serce pożądania umiera
Dotykasz wiatr
Zdradzieckie rozdarcie kłamie przed kamiennymi krukami
Wyklęty anioł pluje na grób
Wojnę w skrwawionym jak głód kłamstwie rani przekleństwo
Deszcz przekleństwa depcze z lękiem twojego piekło
śmiertelna spotyka w nich niego
Na martwym końcu płacze ognisty człowiek
Wyklęty czas płonie przed szaloną porażką
świat poszukuje przed diabelskiim światem przekleństwa
świat dotyka szczególnie ranę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz