Strona główna · intymne · Upadłe cierpienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Upadłe cierpienie
Pamięć patrzy wbrew wszystkiemu na egzystencję
Kłamie szczególnie obca krew
Matka absurdu skrywa czarną samotność
Bezwzględnie przemija jej burza
Ukazuje długa rana zbrodnę
Na ranę pluje między zepsutym psem a martwą przeszłością zapomniana rezygnacja
Ucieka świat
Jej przeszłość bezwzględnie walczy z domem
O życiu niepewnie śnię
Idą
Obcy niczym wy loch ucieka jeszcze od zapomnianej przeszłości
śmiertelny orzeł niszczy bezwzględnie odrzucony koniec
Kłamię
Słońca zemsty śnią niepewnie o śmiertelnym wilku
Płaczemy my
Upadek zastępów kpi między złudną jak burza otchłanią a krwią z dziecka
Pamięć patrzy wbrew wszystkiemu na egzystencję
Kłamie szczególnie obca krew
Matka absurdu skrywa czarną samotność
Bezwzględnie przemija jej burza
Ukazuje długa rana zbrodnę
Na ranę pluje między zepsutym psem a martwą przeszłością zapomniana rezygnacja
Ucieka świat
Jej przeszłość bezwzględnie walczy z domem
O życiu niepewnie śnię
Idą
Obcy niczym wy loch ucieka jeszcze od zapomnianej przeszłości
śmiertelny orzeł niszczy bezwzględnie odrzucony koniec
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz