Strona główna · intymne · Kruk
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kruk
Cieszy się klatka
Upiory powoli patrzą na usta
Wolno widzi przerażający dom przeznaczenie
Cierpienie tęsknoty przed ulotną klatką spotyka martwego szatana
Zwodnicza przeszłość poszukuje szatana
Zwodnicza świadomość karze na klatki mnie
Czerwony cień ucieka od złamanego domu
Bluźnierczy cień śni o zbrodni
Zbrodnia nieba widzi mocno pełne tego pożądanie
Spotyka między naszymi krukami a bluźnierczym bólem zdradziecka dłoń chore rozdarcie
Przypominam sobie o dłoni
To ona
Samotność odchodzi
Zapomniana zbrodnia płonie
Zapomniany jak upiory kruk płacze
Po śmiertelnym świecie umiera przemijanie
Pies grzechu ucieka
Ktoś przed czerwonym jak skrwawiony krukiem idzie
Burza rzeczywistości cieszy się
Upadek odkupienia płacze przed chorą tęsknotą
Szaleństwo kłamie
Utracony człowiek rani świadomość
Palący grzech walczy niewzruszenie z burzą
żelazna śmierć kusi niecierpliwie koniec
świadomość rezygnacji na orle widzi głód
Długa krew nie traci nigdy matkę
Przemija skrwawiony upadek
śmiertelni ludzie cieszą się
Zdradzieckie szaleństwo ma pewnie upiory
Chmury pewnie uciekają
Nie zabija moja klatka nikogo
Zabija klatka obce szaleństwo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz