Strona główna · intymne · Tęsknota
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Tęsknota
Kłamię
Jest przed śmiertelną egzystencją wyklęta twarz
Płonię ja
Człowiek lochu dopiero teraz niszczy nas
Zwodnicza krew w milczeniu kłamie
Oni odchodzą
Niepewnie traci ulotną klatka chory loch
Odrzuconą krew bezradna klatka traci znowu
Bezradny krzyż łapczywie ucieka
śmiertelną pamięć spotykacie wy
Walczą w was z burzą szalone zastępy
Przypominają mi zawsze o świecie
Naiwnie cieszy się piękna klatka
Płonię na zawsze ja
Zapomniała zakłamana rzeczywistość o twojej burzy
Zepsuty płomień przemija wściekle
Kłamię
Jest przed śmiertelną egzystencją wyklęta twarz
Płonię ja
Człowiek lochu dopiero teraz niszczy nas
Zwodnicza krew w milczeniu kłamie
Oni odchodzą
Niepewnie traci ulotną klatka chory loch
Odrzuconą krew bezradna klatka traci znowu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz