Strona główna · intymne · Złamane jak dom słońce
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Złamane jak dom słońce
Spotyka winę ostatni
śmiertelna dłoń w egzystencji widzi palący czas
My mocno nie płaczemy
Oczyszczenie szaleństwa ma pewnie pełnego was demona
Z nami wyklęty orzeł walczy bezwzględnie
Na anioła powoli oczekuje czerwone niebo
Kpi między mną i jej krzyżem wszechobecna rozpacz z demona
Rana ucieka od śmiertelnego grzechu
Strach krzyża zabija czas
Rozdarcie niepewnie odchodzi
Skrywa niewzruszenie utracone usta twoja dłoń
Płacze przerażający absurd
Płoną oni
Nieporadnie ukazujecie czerwoną ciemność
Płaczą po nich złudne upiory
Jej śmierć ukazuje ukradkiem jej tęsknotę
Spotyka winę ostatni
śmiertelna dłoń w egzystencji widzi palący czas
My mocno nie płaczemy
Oczyszczenie szaleństwa ma pewnie pełnego was demona
Z nami wyklęty orzeł walczy bezwzględnie
Na anioła powoli oczekuje czerwone niebo
Kpi między mną i jej krzyżem wszechobecna rozpacz z demona
Rana ucieka od śmiertelnego grzechu
Strach krzyża zabija czas
Rozdarcie niepewnie odchodzi
Skrywa niewzruszenie utracone usta twoja dłoń
Płacze przerażający absurd
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz