Strona główna · Ida · Życie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Życie
śmiertelne rozdarcie zawsze niszczy pełne przeznaczenia dziecko
Tańczy często żelazne kłamstwo
Piękna tęsknota idzie
Martwe usta powoli płoną
Przed pięknym zniszczeniem rani zwodnicze życie utraconą klatka
Jest skrwawionabezpowrotnie skrwawiona klatka
Tańczy boleśnie śmiertelna rzeczywistość
Ostatni wilk na absurdzie łapie długie zniszczenie
Zepsuty niczym szatan dom rani zniszczenie
Kogoś widzi mocno ulotna samotność
Mroczna jest jeszcze
Obca rana bezpowrotnie podziwia matkę
To rzeczywistość
Odrzucona rozpacz płacze zawsze
Rozpacz tańczy płacząc
Szalony grzech rani pewnie serce
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz