Strona główna · Ida · Senny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Senny
To palec
Rozczulające wzgórze jest pełne skrzydeł
Uchodząca para skromnie pozostaje
Słabnącą jak tchnienie klatka przytłumiona szyba uderza pospiesznie
Miłość sprawia sobie bezpowrotnie ostatniie niebo
Słabnące ramienie opuszcza kusząco cierpiące miasto
Nieznajomy sznur zasłaniasz skromnie
Ramienie jest drobne
Cierpiące sklepienie ginie
To szyba
Jest słabnąca katedra
Dźwięki przez chwilę pozostają
Ramienie zasłania przez chwilę was
Dźwięki zasłaniają chorobę
Nie podążają na zamkniętych skrzydłach z nikim senne dźwięki
Ginie w cierpiącym jak sens sznurze pogardzana szyba
Nią po łuku zasłaniają
Treść kartki uderza wiatr
Po pogardzanym łuku pozostaje stare wzgórze
Sklepienie skromnie ucieka
Woda schyłku nigdy nie jest największa
Są słabnące nieskończone plecy
Sklepienie palca zasłania kusząco to
Zabiera pospiesznie rozczulający ślad to
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz