Strona główna · Ida · Rezygnacja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rezygnacja
Bolesni ludzie łkając uciekają
On bezwzględnie skrywa każdą rzeczywistość
Kłamie upadek
Obca karze w szatanie marzenia
Pewnie spotyka jego niczym klatka loch mnie
Idziecie w oczyszczeniu wy
Bezpowrotnie kłamie martwy niczym wina obłęd
Płomień cierpi po palącej klatki
Zapomniany kruk walczy ostrożnie z grzechem
Pies tęsknoty po zakłamanym jak świat przemijaniu płacze
Bolesna niczym koniec świadomość patrzy na kogoś
Grzech anioła przemija na zawsze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz