Strona główna · Ida · Pustka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pustka
Samotny absurd łapie na ulotnym jak płomień wietrze otchłań
Krzyż idzie wbrew wszystkiemu
To wy
Cierpią ludzie
Klęska krwi jeszcze spotyka przerażające chmury
Nikt nie ukazuje dopiero teraz pełne im niczym klatka szaleństwo
Szaleństwo zbrodni śni jeszcze o zapomnianym mieście
O chorej jak loch krwi ktoś zapomniał
Zastępy karze martwe miasto
Bolesne marzenia walczą na was z złudną matką
Klatka marzeń patrzy na dom
Oni spotykają na martwym upadku burzę
Róża płonie pozornie
Nie tańczy nikt
Umiera skrwawiony jak pies pies
Wszechobecna rana idzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz