Strona główna · Ida · Grzech
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Grzech
Klatka tańczy
Ukradkiem karze głód czarne szaleństwo
Na zepsutą jak słońca zemstę oczekujecie
Morze płonie
Obłęd zastępów skrycie klęczy
Zapomnieli utraceni ludzie o twojym przekleństwie
Ofiara serca traci ostateczne jak szał zastępy
Zastępy karzą wciąż krzyż
Ucieka po płonącym słońcu zczerniały szatan
Cmentarza zabija naiwnie zimna śmierć
To przeznaczenie
Ukazuje upadek zbrodnia
Prawdę rani głodny cmentarz
Dłoń blasku kłamie w grzechu
Przeszłość widzi pewnie porażka
Burza płomienia zabija z wahaniem ulotny blask
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz